| Worapan 的个人资料NongTing in A Day照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
NongTing in A DayOne LIFE. Live it, Feel it. 5月21日 เกิดก็เอามาทิ้ง ตายก็เอามาทิ้ง !!!!วันเสาร์ก่อนอ่ะ พาเข้มไปเดินเล่นนอกบ้าน เดินยังไม่ทันจะเกิน 10 ก้าว ก็โดนมันลากลิ่วๆ ไปเบรคหัวทิ่มตรงแนวพุ่มต้นไม้หน้าริมรั้วบ้านคุณอา เข้มมันมุดหัวไปเข้าไปใต้ดงข่อย โผล่หางกระดิกดุ๊กๆ ก้มลงดู เง้ยยยยยย ลูกหมาสีน้ำตาลสองตัว !!! ตัวนึงนั่งสั่นงันงก (ก้อโดนหมาตัวเบิ้ม แถมยังหน้าตาไม่น่าคบเข้าจู่โจมขนาดนั้น) แต่อีกตัวนอนตะแคงนิ้ง นิ่ง ไม่ขยับเลย
... มองซ้ายมองขวา นิ่งไม่ไหวติง เอ่อ มันตายแล้วง่ะ ... T____T ตัวที่ตายนะมันนอนตะแคงเรียบร้อย ดินตรงข้างๆ เตียนเป็นวง เข้าใจว่าไอ้ตัวที่รอด มันคงนอนข้างๆ กันตลอดทั้งคืน .. เป็นเพื่อนกัน
เห็บนิเกาะเต็มเล้ยยย เห็นแล้วก็สงสารกลัวว่าถ้าปล่อยไว้มันจะตายตามกันไปอีกตัว แต่จะรับมันไว้เองก็คงไม่ไหว เพราะเข้มตัวเดียวก็แย่แล้ว (มีหลายตัวมันต้องรุมกินรถฉันจนหมดคันแน่เลย ประกันคงไม่จ่ายอ่ะ) นึกได้ว่าบ้านป้าอยากได้หมา เลยชวนเค้ามาดู
แล้วก็จัดแจงถามเค้าว่า จะเลี้ยงไม๊ ถ้าเลี้ยงจะเอาไปให้ร้านหมออาบน้ำ กำจัดเห็บ แล้วก็ฉีดยา (บริการสุดๆ กลัวเค้าไม่รับเลี้ยงอ่ะ) เจรจาเสร็จก็ไปเอาข้าวกะน้ำมาให้ไอ้ตัวเล็กกิน โหย มันฟาดเรียบในพริบตา คงหิวจัด เสร็จแล้วก็ไปหากล่องมาได้ใบนึง พยายามจะจับไอ้ตัวเล็กใส่กล่อง มันก้อไม่ยอมให้จับ เอาแต่มุดเข้าไปอยู่ลึกๆ ใต้พุ่มไม้
ไอ้เราจะมุดตามก็ไม่กล้า กลัวเห็บไต่ แหะ แหะ เห็บเยอะมาก โชคดีมีคนส่งแก๊สขี่มอไซค์ผ่านมา เลยตะโกน พี่ๆ ช่วยกันหน่อย จะเอาหมาไปหาหมอ พี่เค้าใจดีมากเลย จอดรถ แล้วก้อมุดเข้าไปจับมันออกมาได้ ช่วยเรายัดลงกล่อง (แอบเห็นเค้าปัดเห็บออกจากแขนด้วยอ่า แหะ แหะ ขอบคุณและขอโทษนะค้า) ไปถึงร้านหมอ จอดพรืดดด ยกกล่องวิ่งเข้าไปหาหมอ บอกให้หมอช่วยกำจัดเห็บหมัด อาบน้ำ ถ่ายพยาธิ ฉีดยาและอะไรอื่นๆ เท่าที่จะทำได้
หมอทำหน้าแบบโคตรงง ว่าเราไปเอาเห็บกองนี้มาจากไหน 5555 (คือแบบว่ามองลงไปในกล่องนี่เห็บเห็นชัดกว่าหมาอีกนะ)
วันนั้นหมอจับ ฉีดยาฆ่าเห็บ อาบน้ำ กำจัดเห็บ ถ่ายพยาธิ
ให้ยาฆ่าพยาธิในเม็ดเลือด ซื้อแชมพูและยาฆ่าเห็บ กลับมาด้วยอย่างละขวด (แล้วก็จับใส่กล่องไว้อย่างเดิม 555 ปลอกคอในรูปเด็กในร้านแถมให้) ค่าเสียหายเบ็ดเสร็จออกมา 1,100 บาท ตั้งชื่อมันว่า ลัคกี้ หมอแอบขำ เพราะเข้มอ่ะเป็น Boxer แต่ชื่อไท้ ไทย
งั้นเปลี่ยนเป็น ดวงดี ก้อได้นะหมอ ส่วนสายพันธุ์ ก้อ "พันหนึ่งร้อย" ไงหมอ สายพันธุ์ใหม่ 555 เราอ่ะไม่ได้เสียดายเงินหรอก (ตอนนั้นต้นเดือน 555)
แต่เราสงสารหมาอ่ะ โดนเอามาทิ้งจนตาย ดีนะมันไม่่โดนรถทับ ศพเจ้าลูกหมาอีกตัว เด็กพม่าบ้านอาเอาไปฝังให้  รูปนี้ถ่ายตอน พาไปส่งที่บ้านป้าแล้ว
มันคงอยากบอกว่า " น้องลัคกี้ได้บ้านใหม่แล้ว ดีใจจังเลยค่ะ "
*^ __^ *
เข้มน้อยมันจะรู้ตัวไม๊นะว่ามันมีส่วนช่วยลูกหมาตาดำๆ หนึ่งตัวให้มีบ้านอยู่ไม่ต้องเป็นหมาจรจัด อ้อ ... เรื่องยังไม่จบ วันเดียวกันนั้นนะ มีเรื่องเคืองใจอีกเรื่องก็คือ เราได้กลิ่นเหม็นเน่าตอนออกไปเล่นกะเข้ม
ก็เดินไปดูข้างบ้าน (เค้าถมที่ไว้ แต่ไม่มาปลูกซักที) อยากจะกรี้ดดดด ศพหมาค่า หมาดำ ห่อผ้าขนหนูเอามาโยนทิ้งตรงที่ว่างเปล่าข้างบ้านอ่ะ เหม็นเน่ามากกกก เซ็งอ่ะ คนเรานี่มันจะมีจิตสำนึกให้มากกว่านี้หน่อยไม่ได้รึไง เกิดก้อเอามาทิ้ง ตายก็เอามาทิ้ง !!! ทำไงหล่ะตู ต้องไปขุดหลุมฝังมันเหรอเนี่ย อะไรกันนักกันหนาฟระ โชคดีว่า มีรถขยะมาเก็บขยะ เลยวิ่งตามไปบอกให้เค้ามาเก็บ วิ่งตามไปตั้งไกลแน่ะ เค้าบอกเราว่า เก็บให้ก้อได้ ... เย้ เย้ แต่คิดเงินเพิ่มนะ ... โหย โหย เราก็เลย "ต้อง" จ่ายไปร้อยนึง ไม่งั้นก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกันอ่ะ ฝังเองก็ไม่ไหว หมาบ้านเราก็ไม่ใช่อ่ะ ตอนเค้าไปเก็บออกมาถึงได้รู้ว่าจริงๆ แล้วมันไม่ใช่หมาหล่ะ แต่เป็นแมวดำ ที่พองอืดจนตัวใหญ่ (เลยนึกว่าหมา ) ไม่เข้าใจคนที่ทำอย่างนี้เลยจริงๆ ดีแต่ปัดสิ่งที่ต้องการออกจากตัว แต่ไม่ถึงว่าจะไปทำความเดือดร้อนให้คนอื่น
ถึงวันนี้ยังเซ็งไม่หายเลย 5月20日 เข้มเป็นหมา หรือว่าเป็น "กั๊ตจัง" ???เมื่อเช้าได้ยินเสียงพ่อโวยวายทะเลาะกะเข้ม ได้ยินแว่วๆ เค้าถามมันว่า แทะอะไรเสียงดัง ก้อเลยเดินงัวเงียลงไปแบบง่วงๆ
กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ไอ่เข้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม แก๊ แก กินรถช้านนนนน T_________T
 ดูมัน ดูมัน ดูมันทำ .... ผ่อนก้อยังไม่หมด ยังเหลืออีกตั้งหลายงวด ฮือๆๆๆ อย่างนี้มันต้อง โดนนนนนนน
เลยตวาดมันเสียงดังแหลมปรี้ด เข้ม มานี่เดี๋ยวนี้ !!!! แล้วก็ลากมันมาที่ผลงานชิ้นโบว์แดง
สั่งให้มันนั่งลง แล้วตบปากมันไป 3 ที
(คือ อิเข้มเนี่ย ถ้าดุมันเบาๆ เนี่ยไม่ได้ผล มันเป็นหมาซาดิสม์ ชอบให้จ่าฝูงออกคำสั่ง)
มันทำหูลู่ หลบตา หน้าจ๋อย
แล้วก้อยกมือ .. สวัสดีก๊าบบบบบบ -______________- โมโหก็โมโห ขำก็ขำ .. เลยจับมันล่ามโซ่ แล้วก็ "เมิน" ชิส์
(หนึ่งในมาตรการการลงโทษที่ได้ผล คือ การที่เราไม่สนใจมัน ไม่มอง ไม่ทัก ไม่สบตา ... เพราะมันเป็นหมาที่ชอบให้ผู้คนสนใจมัน รักมัน) ปล. ตอนเข้มอายุได้ 4-5 ก็เคยแทะบังโคลนเป็นรอย ดุมันแล้วมันก็เลิก
เมื่อวานมันกลับมาแทะอีก แต่ก็แค่เป็นรอยฟัน จนวันนี้แหละ .... มันซนไม่เข้าเรื่อง หรือว่าเราเลี้ยงมันอดอยากวะ ... ชักไม่แน่ใจ เพราะนอกจากจะแทะบังโคลนรถแล้ว มันยังแทะเสาบ้านด้วยง่ะ
ฮึ่มมมม พรุ่งนี้จะเอาพริกขี้หนูทารถไว้ทั้งคันเล้ยยย 5月14日 รักแท้ ... ยังไงอ่ะแบบว่า ชอบเนื้อเพลง ... รักแท้ รักที่อะไร ตับไตไส้พุง .... เนื้อเพลงโดย สีห์ ธาราสด หรือ พี่ดี้ นั่นเอง .....
3月25日 แผลนั้นเป็นฉันใด ^.^แผลหกล้มตอนนี้ใกล้หายดีแล้ว (มั้ง)
หกล้มตั้งแต่วันที่ 7 ก.พ. นี่ก็ผ่านมาเกือบสองเดือน
สะเก็ดแผลลอกเกือบหมดละ แผลสะอาดสะอ้าน ไร้เชื้อรา(และเล็บ ฮ่า ฮ่า)
  ( รูปทางซ้ายนี่ถ่ายคืนวันศุกร์ ส่วนทางขวานี่ตอนคืนวันอาทิตย์ )
เข้าใจว่าเล็บเริ่มงอกละ ตรงโคนๆ
แต่ว่าตรงกลางถึงปลายเล็บยังไม่มีเล็บ ยังเสียวแปลบๆ ทุกครั้งที่มีอะไรมาโดนแม้เพียงเบาๆ แล้วก็นิ้วยังงอไม่ค่อยได้ น่าจะเป็นปกติในเวลาอีกไม่นาน ^__^
3月7日 Bonjour Parisnow I'm in Paris with undescribable feeling. Paris is very crowded n messy. I preferred Strasbourg. Tomorrow I will go to Lourve and Varsille. ps. Today it was snow on the way woww 3月6日 Strasbourg Rainy DayToday, it was rain cats and dogs!!!! Raining all day. though the places are very nice but took pictures under bad condition was not a good idea. I went to European paliament and shopping at Lafayette duay . . 3月2日 I'm in egypt.hi all, this is a call from Cairo old international airport . During my 4 hrs transi feel unfreSH. 2月8日 แผลนี้ ข้าเจ้าได้ แต่ใดมาเมื่อวานนี้ (เสาร์ที่ 7 ก.พ.) พาเข้มออกไปเล่นกะเบนซิน
อีท่าไหนไม่รู้ เดินสะดุดพื้นล้มแป่กกก ลงไปกองที่พื้น
แว่บแรกเจ็บหัวเข่า เข่าถลอก เป็นแผล
ตอนจะลุกขึ้น เห็นที่มือขวามีอะไรห้อยต่องแต่ง
พอลุกขึ้นยืน มองไปที่มือขวา ลมแทบจับ
เพราะว่าไอ้ชิ้นส่วนที่ห้อยต่องแต่งน่ะ คือ เล็บนิ้วชี้ทั้งเล็บ
หกล้มจนเล็บเปิดหลุดไปเลยทั้งเล็บ แล้วก็มีเลือดสดๆ ไหลอาบ
กะรี้ดดดด สยองมากค่ะ
แข็งใจเรียกเข้มกลับบ้าน ถึงบ้านหน้ามืดจะเป็นลม
คนที่บ้านก็ตกอกตกใจ ล้มอีท่าไหนเล่นเอาเล็บหลุด
ไปทำแผลที่ รพ. เจ็บสุดๆ เลยพี่น้อง คุณพยาบาลเอากรรไกรตัดหนังที่มันเปิดเปิงและยังยึดเล็บออก
ราดน้ำเกลือ แซะๆ ใส่ยา แล้วก็ชมว่าเล็บหลุดสวยจัง แป่วว เพราะว่ามันหลุดทั้งเล็บเลย
คือ ถ้ามันหลุดไม่หมดเนี่ย เค้าจะต้องฉีดยาชาแล้วดึงเล็บที่เหลือออก (สยองโคด)
ถ้านึกไม่ออกก็นึกซะว่า เอาเล็บปลอมน่ะมาราดสีแดง เล็บข้าพเจ้าที่หลุดออกมาก็สภาพนั้นแหละ
(ยังคิดอยู่ว่าจะเอามือถือถ่ายมา แต่มันหลอนอ่า เลยไม่ถ่าย)
เล่าให้ใครฟังก็มีแต่คนงงว่า หกล้มยังไงเล็บถอดไปซะขนาดนั้น
หมอยังนึกว่าไปโดนอะไรหนีบมา แหะๆ เค้างงกันไปทั้งห้องฉุกเฉิน
คุณพยาบาลก็บอกหมอซ้ำอีกว่า ดูสิคะเล็บถอดออกมา ส้วววยยย สวย
ง่ะ เลยโดนฉีดบาดทะยักแก้เขินไปอีกเข็ม
ฟาดเคราะห์เบ็ดเสร็จไป 1 เล็บกับค่าทำแผลและค่ายาอีกพันสอง
สาธุ ขอให้หมดเคราะห์กันเสียที
1月4日 "ด้วยความเคารพอย่างสูง"เมื่อ 5 นาทีก่อนนี้ ตาปรือ สลึมสลือ เพราะฤทธิ์ยาแก้หวัด ...
เป็นหวัดรับปี 52 ไม่ใช่เพราะ countdown แต่เป็นเพราะนั่งตากลมหนาว หน้าห้อง ER รพ. รามา
... ไม่ได้ป่วยเอง แต่แม่เข้าโรงบาลอีกแล้ว ด้วยอาการลำไส้อุดตัน
01/01/52 19.45 น. ER และ Observ
รอ Admit ตั้งแต่เที่ยงคืน จนเที่ยงวัน เพราะไม่มีเตียง ...รพ. กำลังปรับปรุงพื้นที่บางส่วน และ มีคนไข้ฉุกเฉินจากซานติก้า
02/01/52 12.00 น. Surgery Ward
02/01/52 20.30 น. ICU 5
04/01/52 12.05 น. ห้องผ่าตัด ตึกศูนย์การแพทย์
04/01/52 14.45 น. ICU 5
ตอนนี้ Observ ถ้าดีขึ้น ก็แปลว่ารักษาถูกทาง
ดังนั้นอย่าถามว่าปีใหม่เที่ยวสนุกไม๊ เพราะการเดินไปเดินมาใน รพ. ที่คุ้นแคยอย่างกับห้างสรรพสินค้าไม่ใช่เรื่องน่าอภิรมย์
และการต้องไปนอนแง้มกระจกหลับในรถตอนตีสี่ครึ่งก็เป็นเรื่องน่าสะพรึงกลัว สำหรับคนช่างจินตนาการอย่างฉัน 555
แต่ก็ไม่เป็นไร รับได้ เหนื่อย แต่ก็โอเค
ทำทุกอย่างให้ดีทึ่สุดเท่าที่จะทำได้
ตื่นเต้นสุดๆ ที่เห็น "ป๋าอิส" มา ment ไว้ ตาโตเท่าไข่ไอ้เข้ม 555
แบบว่าไม่อยากเชื่ออ่ะ ป๋าเล่น spaces ด้วยเหยอ Young at Heart จิงๆ
วันสุดท้ายที่ NOLP ตั้งใจว่าจะเขียนบล็อกแบบพร่ำพรรณา เอาแบบคนอ่านซึ้งใจตายคาจอไปเลย (ใครจะอ่านของแกวะ)
แต่พอเอาเข้าจริงๆ มันจุก พูดไม่ออก กลายเป็นว่าน็อคคาจอไปซะเอง จนไม่กล้าแม้แต่จะไปบอกลากับหลายๆ คน
ได้แต่ทำเหมือนกลับบ้านตามปกติ ... เพราะผูกพันกับออฟฟิศนี้มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
แม้ว่าหลายๆ คนที่ผูกพันด้วยจะออกไปจาก NOLP แล้วก็ตาม
ป๋าอิส ... เป็นหนึ่งคนที่ระลึกถึงเสมอ ไม่เคยลืม
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
To my AD ...
ติ่งขอบพระคุณจดหมายตอบรับ Resume และการนัดสัมภาษณ์เมื่อเจ็ดปีก่อน
ขอบคุณ สำหรับภาวะกดดันอย่างมหาศาลในห้องสัมภาษณ์ (ที่ตอนหลังกลับกลายเป็นแรงน้อยนิดเมื่อเทียบกับการทำงานใน NOLP)
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ สอน สั่ง ชม ด่า ตบตี จิกกัด ปลอบ หลอกล่อ (หลอกให้มาทำงาน และ ยับยั้งการลาออกทุกสองวัน) ให้กำลังใจ และสารพัดที่จะทำให้
รวมถึงผ้าเช็ดหน้าที่ป๋าหยิบมาให้สั่งขี้มูกปื้ดๆๆ (เป็นกุลสตรีมากค่ะ)
ขอบคุณป๋าสำหรับคาถา "อย่าหวั่นไหว" และ "อย่าไหวหวั่น" ทุกวันนี้ก็ยังใช้อยู่กับทุกๆ เรื่องในชีวิต
ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนและยอมรับฟัง ไอ้เด็กหัวดื้อคนนี้
ขอบคุณสำหรับคืนสุดพิเศษ (อย่าคิดลึก) ป๋าจำคืนที่เรานั่งทำ proposal การบินไทยตั้งแต่สี่โมงเย็นจนหกโมงเช้า เพื่อเอายื่นตอนแปดโมงได้ป่ะคะ
แล้วตอนสาย ป๋าก็ไล่หนูกลับบ้านไปนอน เพื่อในวันรุ่งขึ้นจะได้รู้จาก MD ว่าวันนั้นเป็นวันที่ป๋ามาทำงานเป็นวันสุดท้าย
ตอนนั้นรู้สึกเหมือนโดนทิ้งไงไม่รู้ แถมยังต้องทำบาปด้วยการช่วยปกปิดว่า "AD ไปพักร้อน" ชิส์
ไม่รู้จะขอบคุณป๋ายังไงถึงจะหมด เอาเป็นว่าถ้าป๋าไม่ว่ากะไร หนูยินดียกเจ้าเข้มให้เป็นของตอบแทน จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกส์
ปีนี้ยังไม่มีโอกาสเอาของขวัญปีใหม่ไปให้ (กลัวพี่ยามยังอยู่ตรงนั้น 555) ได้แต่ sms ไป
ไว้สบโอกาสจะไปหานะคะ
ด้วยความเคารพอย่างสูง
RDM.
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
ปล. จะมีสักกี่คนที่เราจะลงท้ายจดหมาย "ด้วยความเคารพอย่างสูง" จากใจจริง มิใช่เพียงแค่รักษามารยาททางสังคม
6 เดือนสุดท้ายที่ NOLP ฉันลงท้ายอีเมล์ด้วยชื่อจริง ... เท่านั้น
"ความเคารพ" ไม่ใช่สิ่งต้องประหยัด แต่ควรสงวนไว้เพื่อคนที่คู่ควร
12月24日 อย่าเหงานะ ...ต้นปี 52 จะไม่ได้ขับรถมาทำงานทางแจ้งวัฒนะแล้ว
ไม่ต้องกดลิฟท์อัจฉริยะไปชั้น 8 ฝั่ง Low Zone ความคุ้นที่ยิ่งกว่าคุ้นกับออฟฟิศที่อยู่มา 7 ปี ใจหาย ... ทำงานที่นี่มาก็นาน เห็นทั้งความเปลี่ยนแปลงของถนนแจ้งวัฒนะ
ตั้งแต่ 4 เลน มีคูน้ำสองฝั่งและกลางถนน จนเค้าถมเต็ม ขยายเป็น 8 เลน เมื่อก่อนตึก Software Park บ้านนน้ออกกก บ้านนนออกกก
รถตู้ก็น้อย รถเมล์ก็ไม่ค่อยมี ของกินก็ไม่ได้เรื่อง เดี๋ยวนี้มีเซ็นทรัล มีคิวรถตู้
มีร้านผลไม้ลุงที่ซื้อกันไปทะเลาะกันไป หมูปิ้งหน้าตึกอร่อยอ่ะ กล้วยแขกก็อร่อย ขนมจีนลุง ก๋วยเตี๋ยวลุง ส้มตำป้าปากจัด กับ ป้าเฉื่อย มีตลาดเขมรข้างตึก ว้า าาา าาา แค่นึกก็คิดถึง ... อยู่กันมาตั้งนาน
ผ่านอะไรกันมาก็เยอะ พูดไม่ออก ... บรรยายไม่ถูก
อย่าเหงานะ อย่าเหงานะ
อย่าเศร้า อย่าร้องไห้ .... มันก็แค่ความเปลี่ยนแปลงในชีวิต |
|
||
发送私人消息
告诉朋友
添加到 Live.com
添加至您的网络
订阅提醒|
|
